بهت قلم

گاه قلم به دست میگیرم تا شروع به نوشتن کنم...می خواهم بنویسم، کلمات را بالا پایین میکنم ولی قلم بی حرکت می ماند و خیره به صفحه.

دستم به نوشتن نمی رود با اینکه نیاز و شوق و شور نوشتن دارم.حتی در این صفحه غریب که خلوتی است برای خودم توانی نیست در نوشتن.

دلیلش را نمی دانم تردید است یا وسواس یا چیزی که نمی دانم چیست.ترک علاقه م مرا بد عادت کرده...عادت به کنار گذاشتن افکار و علایق در ذهنم انگار ناتوانم ساخته در نوشتن. کلمات چون نت در ذهنم سیال است ولی انگشتانم توان نواختن ساز قلم را ندارد.

--------------------

پینوشت بی ربط

به قول شهریار

زین خوشتَرت کجا 
خبری در زَند که دوست

سر بی خبر بِه ما زد و

اَز ما خبر گرفت...

رد پای باران......